پیشنهاد اندیشکده آمریکایی به کنگره: از فرصت طلایی دوره گذار برای قطع بودجه جنگ با ایران استفاده کنید / اصلاحیه «کیس-چرچ» می‌تواند به جنگ پایان دهد

اروند خبر/به گزارش اروند خبر، کاترین تامپسون، عضو ارشد مطالعات سیاست خارجی و دفاعی در اندیشکده کاتو، در تحلیل خود به تشریح گزینه های پیش روی کنگره ایالات متحده برای پایان دادن به تنش های نظامی با تهران پرداخته است:

مردم آمریکا مشتاقانه خواهان پایان جنگ با ایران هستند و این پیام را در انتخابات میان دوره ای هفته گذشته بدون هیچ مماشاتی مخابره کردند. به رغم تمام توجیه های پس از انتخابات، حتی شخص رئیس جمهور و معاون وی نیز به استیصال رأی دهندگان از جنگ و پیامدهای داخلی آن اذعان کرده اند. اکنون، با این مأموریت روشن و قاطع، رأی دهندگان از کنگره انتظار اقدام عملی دارند.

با بازگشت اعضای کنگره برای سپری کردن هفته های پایانی سال، این بحث مطرح است که آیا باید در همین دوره گذار (Lame Duck) برای پایان دادن به جنگ فشار آورد، یا منتظر آغاز به کار کنگره جدید در ماه ژانویه ماند. اقدام در مقطع کنونی، به ویژه تا زمانی که رئیس جمهور از ازسرگیری عملیات های رزمی گسترده خودداری می کند، سودمندترین گزینه برای کنگره است. بزرگ ترین و تنها اهرم فشاری که کنگره در قبال جنگ علیه رئیس جمهور در اختیار دارد، «پول» است و بودجه در حال حاضر داغ ترین موضوع روی میز کاپیتول هیل تا پیش از تعطیلات کریسمس به شمار می رود.

برآورد هزینه های «عملیات خشم حماسی» بالغ بر ۴۷.۱ میلیارد دلار است. رئیس جمهور خواستار بودجه دفاعی ۱.۵ تریلیون دلاری، به علاوه یک بسته تأمین مالی اضطراری به ارزش ۶۷ میلیارد دلار برای پوشش هزینه های جنگ با ایران شده است. در حالی که دولت ترامپ مایل است هر دو لایحه را صرفاً با آرای جمهوری خواهان از طریق رویه «مصالحه بودجه ای» در کنگره پیش ببرد، این استراتژی یک خیال خام است. حتی پیش از انتخابات میان دوره ای، رهبران جمهوری خواه در هر دو مجلس اذعان داشتند که زمان و آرای لازم برای تصویب چنین چیزی را در اختیار ندارند.

با این حال، برای جلوگیری از تعطیلی دولت، کنگره باید پیش از انقضای «قطعنامه بودجه موقت» (CR) در ۱۱ دسامبر، اقدام به تأمین مالی دولت کند. این امر یک پنجره فرصت بی نظیر ایجاد می کند.

محتمل ترین ابزار برای باز نگه داشتن دولت، تصویب یک بودجه موقت دیگر است که ضرب الاجل تأمین مالی را به سال آینده و کنگره بعدی موکول کند. برای پایان دادن به جنگ ایران، برخی از اعضای کنگره پیشنهاد کرده اند که حمایت خود از این قطعنامه بودجه موقت را به گنجاندن «بند قطع بودجه جنگ» مشروط کنند.

برای جلوگیری از تعطیلی دولت، این قطعنامه باید در مجلس نمایندگان تصویب شود و در سنا دست کم ۶۰ رأی بیاورد؛ به این معنا که حمایت دموکرات ها الزامی است. مشروط کردن تصویب این قطعنامه به قطع بودجه جنگ، بهترین هدف در دسترس است، اما نحوه نگارش و تدوین این ممنوعیت مالی اهمیت بسیاری دارد.

نمایندگانی که ایده قطع بودجه را مطرح می کنند، نگاهشان به «اصلاحیه کیس-چرچ» (Case-Church) است؛ اصلاحیه ای که پایان مداخله نظامی ایالات متحده در ویتنام را قطعی کرد. این اصلاحیه که در آن زمان به یک قطعنامه بودجه موقت ضمیمه شده بود، هم شامل بودجه های جاری می شد و هم بودجه های مصرف نشده ای که پیش تر توسط کنگره تخصیص یافته بود را مسدود می کرد.

الگوی «کیس-چرچ» مدلی قدرتمند است، اما باید با توجه به نیازهای مقطع کنونی به روزرسانی شود:

پس از انتخابات میان دوره ای، به نظر می رسد پرزیدنت ترامپ به طور جدی در حال تأمل بر نقش جنگ ایران در تصمیم گیری رأی دهندگان است و اشتیاق چندانی برای تشدید تنش ها نشان نمی دهد. در واقع، او همچنان مسیر را برای دستیابی به یک توافق باز گذاشته است؛ رویکردی که باید اذعان کرد از ابتدای عملیات «خشم حماسی» موضع همیشگی او بوده است.

کنگره، به ویژه دموکرات ها، نباید این احتمال را نادیده بگیرند که شاید ترامپ اکنون آماده باشد تا با اعلام پیروزی در تحقق هدف اصلی خود—یعنی جلوگیری از دستیابی رژیم ایران به سلاح هسته ای—قطعنامه بودجه موقتی را که شامل ممنوعیت تأمین مالی جنگ باشد، امضا و به قانون تبدیل کند.

نبرد پیش رو بر سر بودجه موقت می تواند یک «فرصت طلایی و بی نقص» (Goldilocks opportunity) برای پایان دادن به جنگ ایران باشد. اما کنگره باید در ساختار اولیه این ممنوعیت مالی هوشمندانه عمل کند و در صورت تمایل رئیس جمهور، آماده حضور در میز مذاکره باشد.

دونالد ترامپ در کتاب «هنر توافق» نوشته است: «من اهدافم را بسیار بالا در نظر می گیرم و سپس فقط فشار می آورم و فشار می آورم و فشار می آورم تا به آنچه می خواهم برسم.» کنگره باید از همین تاکتیک او الگوبرداری کرده و آن را برای پایان دادن به جنگ ایران به کار گیرد. موفقیت در این مسیر، می تواند سود سرشاری از جلب اعتماد مردم آمریکا، هم برای پرزیدنت ترامپ و هم برای کنگره به همراه داشته باشد.