چرا در نظام مدیریتی، لیوان‌های لب میز را پیش از سقوط جابه‌جا نمی‌کنند؟

تاریخ و ساعت ۱۴۰۵/۰۸/۲۸ - ۰۰:۱۰ زمان مطالعه 2 دقیقه کد خبر ARV--621-04398

هوشنگ فردی پور: یکی از نشانه های مدیریت کارآمد، توانایی دیدن خطر پیش از وقوع آن است، نه صرفاً واکنش نشان دادن پس از بروز حادثه.

اروند خبر/هوشنگ فردی پور: یکی از نشانه های مدیریت کارآمد، توانایی دیدن خطر پیش از وقوع آن است، نه صرفاً واکنش نشان دادن پس از بروز حادثه.

تصور کنید لیوانی بر لبه ی میز قرار گرفته است، همه می دانند با کوچک ترین بی احتیاطی ممکن است سقوط کند و بشکند. جابه جایی آن به نقطه ای امن، نه هزینه گزافی دارد و نه نیازمند تصمیم گیری های پیچیده است. بااین حال، گاهی همه چیز و همه کس منتظر می مانند تا لیوان سقوط کند، بشکند و تازه پس از آن، جلسه ای اضطرابی برای بررسی علل حادثه تشکیل شود!

این تصویر، شباهت تلخی به برخی نظام های مدیریتی ما دارد. در چنین ساختارهایی، هشدارها جدی گرفته نمی شوند، نشانه های بحران نادیده انگاشته می شوند، کارشناسان کمتر مجال دیده شدن یا شنیده شدن می یابند و تصمیم گیری ها اغلب به زمانی موکول می شود که دیگر فرصت طلایی پیشگیری از دست رفته است.

گویی در فرهنگ مدیریتی ما، پیشگیری جایگاه گم شده ای دارد و عیار مدیران را بیش از آنکه با حوادثی بسنجند که با تدبیرشان هرگز رخ نداده است، با واکنش های پساحادثه و مانورهای رسانه ایِ پس از بحران محک می زنند.

مدیریت واقعی یعنی پیش از آنکه جاده ای خون بار شود، ناایمنی اش برطرف گردد؛ پیش از آنکه معیشت مردم به آستانه ی بحران برسد، نشانه های فروپاشی اقتصادی جدی گرفته شود؛ و پیش از آنکه مجموعه ای به بن بست برسد، صدای هشدار کارشناسان دلسوز شنیده شود.

مدیر توانمند کسی نیست که پس از شکستن لیوان، جامع ترین و زیباترین گزارش را از چرایی سقوط آن ارائه دهد؛ مدیر توانمند کسی است که اساساً اجازه ندهد لیوان از لبه ی میز فرو بریزد.

جامعه ی امروز ما، بیش از مدیران حادثه شناس، به مدیرانِ آینده نگر و پیشگیرانه نیاز دارد. پیشگیری، هنر دیدن حادثه، پیش از وقوع آن است.

لینک خبر:https://arvandkhabar.ir/?p=4398
امتیاز این خبر0 از ۵ (0 رأی)

دیدگاه

دیدگاه خود را بنویسید

نظر شما پس از بررسی منتشر خواهد شد.