اروندخبرـ ساسان اشکش// انتخابات اخیر هیئترئیسه مجلس شورای اسلامی، تصویری تازه از توازن قدرت خوزستان در سطح ملی ترسیم کرد؛ تصویری که در آن دو نماینده استان، دکتر رضا جباری از مسجدسلیمان و عباس پاپیزاده از دزفول، نتوانستند کرسی خود را در هیات رییسه حفظ کنند و از ترکیب مدیریتی مجلس کنار رفتند، اما در مقابل، فرشاد ابراهیمپور نماینده ایذه و باغملک توانست رأی لازم را به دست آورد و تنها نماینده خوزستان در هیئترئیسه جدید شود.
این جابهجایی، صرفاً یک تغییر اداری در ساختار داخلی مجلس نیست؛ بلکه نشانهای از بازآرایی ائتلافها و تغییر وزن سیاسی استان در سطح ملی است. کنار رفتن همزمان جباری و پاپیزاده نشان میدهد که ائتلافهای پشتیبان آنها یا تضعیف شده یا جای خود را به ترکیبهای جدید دادهاند؛ ترکیبهایی که در سال پایانی مجلس، بیش از هر زمان دیگری تحتتأثیر صفبندیهای انتخاباتی و بدهبستانهای فراکسیونی قرار دارند. در چنین فضایی، ورود یک چهره ی جدید بنام ابراهیمپور به هیئترئیسه، معنایی فراتر از یک انتخاب ساده دارد: مجلس به سمت چهرههای تازهنفس متمایل شده و بخشی از قدرت دروناستانی خوزستان نیز از حوزههای باسابقه به حوزهای تازه منتقل شده است.
با این حال، پیامد این تغییر برای خوزستان دوگانه است. از یکسو، استان نسبت به سال گذشته یک کرسی کمتر در هیئترئیسه دارد و این به معنای کاهش قدرت چانهزنی، کاهش تنوع نمایندگی و محدودتر شدن دسترسی به دستورکارهای کلیدی مجلس است. از سوی دیگر، حضور ابراهیمپور مانع از حذف کامل خوزستان از ساختار مدیریتی مجلس شده و فرصتی فراهم کرده تا حوزه ایذه و باغملک بتواند در سطح ملی نقشآفرینی بیشتری داشته باشد. این موقعیت میتواند مسیر پیگیری پروژههای عمرانی و زیربنایی این حوزه را هموارتر کند و جایگاه سیاسی آن را در استان تقویت نماید.
در مقابل، حوزههای مسجدسلیمان و دزفول اکنون ناچارند برای حفظ نفوذ خود در روندهای داخلی مجلس، بیش از گذشته به لابیگری فردی، تعاملات غیررسمی و ائتلافسازیهای جدید تکیه کنند. این وضعیت، ضرورت هماهنگی بیشتر میان نمایندگان خوزستان را برجسته میکند؛ هماهنگیای که اگر شکل نگیرد، وزن سیاسی استان در سالهای آینده بیش از این کاهش خواهد یافت.
در مجموع، انتخابات امسال هیئترئیسه، برای خوزستان یک پیام روشن داشت: قدرت استان در مجلس نه حذف شده و نه ثابت مانده؛ بلکه جابهجا شده است. این جابهجایی، هم فرصت است و هم هشدار؛ فرصتی برای ظهور یک چهره جدیدتردر سطح ملی و هشداری درباره ضرورت بازتعریف نقش خوزستان در معادلات قدرت مجلس. آینده سیاسی استان، بیش از هر زمان دیگری، به توانایی نمایندگان در ائتلافسازی هوشمندانه و بازسازی وزن جمعی خوزستان بستگی دارد.
