مرگ دردناک یک دختر ۱۰ ساله بر اثر عقربزدگی در روستای دهدیک شیمبار، بار دیگر چهره زشت محرومیتهای بهداشتی شهرستان اندیکا را به نمایش گذاشت. حادثهای که در آن فاصله زمانی میان «گزش عقرب»، «رسیدن اورژانس» و «کمبود تجهیزات در درمانگاه»، به قیمت جان یک کودک تمام شد.
ساعات اولیه بامداد امروز، خبر تکاندهندهای از منطقه شیرینبهار شهرستان اندیکا رسید؛ دختر کودکی که در ساعات اولیه شب دچار عقربزدگی شده بود، در حالی که با امید به درمان به درمانگاه شیمبار منتقل شد، سرانجام در ساعت ۶ صبح پیکرش را به خاک سپرد.
گزارشها و روایتهای خانواده این کودک حاکی از آن است که روند امدادرسانی و درمان با دشواریهای بسیاری همراه بوده است. به گفته پدر متوفی، نیروهای اورژانس در ساعاتی که وضعیت کودک به شدت وخیم شده بود به محل رسیدند و متأسفانه تجهیزات موجود در درمانگاه منطقه، توان مدیریت این وضعیت اورژانسی را نداشت.
این تراژدی، تنها یک مورد تصادفی نیست، بلکه زنگ خطری است برای مسئولانی که سالهاست وعده بهبود زیرساختهای درمانی اندیکا را میدهند. چگونه منطقهای با بیش از ۶۰۰ روستای پراکنده و جمعیت عشایری گسترده، هنوز از داشتن یک بیمارستان مجهز محروم است؟ چرا در منطقهای که هر دقیقه تأخیر در درمان، به معنای مرگ است، زیرساختهای حیاتی فراهم نشده است؟
افکار عمومی اندیکا امروز بیش از هر زمان دیگری بیدار است و به جای پیامهای همدردی، خواستار پاسخ شفاف و اقدام عملی است. مرگ این دختر ۱۰ ساله، هشداری است به دستگاههای اجرایی؛ پیش از آنکه قصههای تلخ دیگری در کوچههای شیمبار و دهدیک تکرار شود، باید به جای کلیگویی، در مورد حق درمان مردم اندیکا تصمیم گرفت.
