غلامرضا جلیلی نیا //سفر اخیر خانم فرزانه صادق، وزیر راه و شهرسازی به خوزستان، فرصتی بود تا بخشی از مشکلات زیرساختی استان از نزدیک مورد بررسی قرار گیرد؛ اما یک سؤال جدی همچنان برای مردم مسجدسلیمان و مناطق شمال و شمالشرق خوزستان بیپاسخ مانده است:
چرا وزیر راه و شهرسازی در این سفر، شخصاً به جاده اهواز–مسجدسلیمان نرفت؟
محوری که سالهاست مردم آن را به دلیل حوادث متعدد و مشکلات ایمنی، «جاده مرگ» مینامند، بیش از هر جلسه اداری و گزارش کارشناسی، نیازمند بازدید میدانی عالیترین مقام وزارت راه است.
مسئله اینجاست که پروژههای این محور سالهاست درگیر وعده، تأخیر و کندی هستند. حتی پروژه جاده میانبر اهواز–مسجدسلیمان نیز سابقهای طولانی دارد و در سالهای گذشته بارها درباره اجرای آن و کاهش حدود ۴۰ کیلومتر از مسیر سخن گفته شده است.
در چنین شرایطی، انتظار مردم این بود که خانم وزیر در سفر اخیر خود، بخشی از زمان سفر را به این محور اختصاص دهد؛ از نزدیک نقاط حادثهخیز را ببیند، با مردم و خانوادههای آسیبدیده گفتوگو کند و دستور مشخصی برای تعیین تکلیف پروژههای نیمهتمام صادر کند.
مردم مسجدسلیمان دیگر وعده نمیخواهند؛ زمانبندی میخواهند.
۰اگر قرار است چهارخطهسازی این محور راهکار کاهش حوادث باشد، باید دقیقاً مشخص شود چه میزان از پروژه باقی مانده، اعتبار آن چقدر است و چه زمانی به بهرهبرداری میرسد. اگر جاده میانبر قرار است مشکل ارتباطی مسجدسلیمان و اهواز را حل کند، مردم باید بدانند چرا پس از سالها هنوز این مطالبه به نتیجه نهایی نرسیده است.
از سوی دیگر، گزارشهای اخیر نیز نشان میدهد که پروژههای جادهای مسجدسلیمان، لالی و اندیکا همچنان تعطیل یا با کندی و تأخیر مواجهاند و همین موضوع نگرانی شهروندان منطقه را افزایش داده است.
خانم وزیر؛ افتتاح پروژهها مهم است، اما دیدن درد مردم مهمتر است.
خوزستان فقط اهواز و چند پروژه افتتاحشده نیست. مسجدسلیمان، لالی، اندیکا و روستاهای محروم این منطقه نیز بخشی از خوزستان هستند و حق دارند وزیر راه را در کنار خود ببینند.
انتظار افکار عمومی این است که وزارت راه، بهجای اینکه صرفاً در جلسات پایتخت یا ساختمانهای اداری درباره این جاده تصمیم بگیرد، یک بازدید میدانی واقعی از محور اهواز–مسجدسلیمان انجام دهد و نتیجه آن را شفاف به مردم اعلام کند.
جادهای که جان مردم را تهدید میکندوخیلی از خانواده ها راعزادار کرده ، نباید در حاشیه برنامههای مدیریتی قرار گیرد.
این مطالبه سیاسی نیست؛ مطالبهای برای حفظ جان مردم است.
دیدگاه