مدیریت میدانی وعملگرایی ؛ نقطه قوت کارنامه دکتر سالار قاسمی

اروند خبر ـ غلامرضا جلیلی‌نیا //در روزگاری که فاصله میان تصمیم‌های ستادی و واقعیت‌های کف مدرسه یکی از چالش‌های جدی نظام تعلیم و تربیت است، حضور مدیران در میدان و لمس مستقیم مسائل، یک ضرورت مدیریتی محسوب می‌شود. در این میان، عملکرد دکتر سالار قاسمی، معاون وزیر آموزش و پرورش و رئیس سازمان آموزش و پرورش استثنایی کشور را می‌توان نمونه‌ای قابل توجه از مدیریت میدانی و مسئله‌محور دانست.
دکتر قاسمی در رویکرد مدیریتی خود، صرفاً به جلسات اداری و گزارش‌های ستادی اکتفا نکرده و حضور در استان‌ها ومناطق کم برخوردار ، گفت‌وگو با مدیران و معلمان و پیگیری مسائل دانش‌آموزان با نیازهای ویژه را در دستور کار قرار داده است. تأکید او بر آموزش فراگیر، عدالت آموزشی، مهارت‌آموزی و توسعه خدمات تخصصی نیز نشان می‌دهد که نگاه سازمان صرفاً معطوف به اداره روزمره امور نیست، بلکه به دنبال ایجاد تغییر در کیفیت خدمات آموزشی و توانبخشی است.
یکی از نقاط قابل دفاع این رویکرد، توجه همزمان به آموزش، توانبخشی و مهارت‌آموزی است؛ چرا که دانش‌آموزان با نیازهای ویژه بیش از هر چیز به فرصت برابر برای رشد، استقلال و حضور مؤثر در جامعه نیاز دارند.
اقدامات اخیر در خوزستان نیز نمونه‌ای از همین نگاه عملیاتی است؛ جایی که با حضور معاون وزیر، تجهیزات آموزشی، اداری و توانبخشی مورد نیاز مدارس استثنایی و مراکز جامع استان با اعتباری بالغ بر ۳۲ میلیارد تومان توزیع شد.
البته حمایت از یک مدیر به معنای نادیده گرفتن کاستی‌ها نیست؛ بلکه اتفاقاً مدیریت موفق باید همواره در معرض ارزیابی، نقد کارشناسی و مطالبه‌گری باشد. با این حال، زمانی که مدیری به جای شعار، به میدان می‌رود و برای حل مشکلات موجود پیگیری می‌کند، این رویکرد شایسته دیده‌شدن و حمایت است.
دکتر سالار قاسمی را می‌توان مدیری دانست که تلاش کرده میان سیاست‌گذاری و میدان عمل فاصله کمتری ایجاد کند؛ رویکردی که اگر با استمرار، شفافیت و ارزیابی نتایج همراه شود، می‌تواند به بهبود واقعی وضعیت آموزش و پرورش استثنایی کشور منجر شود.